Euregionale reebokken lopen voornamelijk op kalkgrondheuvels met bijbehorende kruiden en struikengroei, waardoor zij een iets rankere bouw hebben dan de soortgenoot die veel in vlakke groene gebieden wordt geschoten.
Van 1 mei tot medio september mag er gejaagd worden op reebokken en de eerste exemplaren hebben we alweer geschoten in het Vijlenerbos. Dit mooie natuurgebied ligt tegen het drielandenpunt met België en Duitsland, wat inhoudt dat de dieren net zo goed een Belgisch of Duits paspoort kunnen hebben als een Nederlands. Met recht noemen we dit dan ook Euregionaal wild!
In de eerste maand van het jachtseizoen, tot begin juni, wordt normaal gesproken de helft van het afschot geschoten. Maar dit jaar was het bos door de vroege warmte zo vroeg groen dat de reebokken niet naar de weilanden hoefden te komen om te laveien (eten).
Bij een normaal jaar zijn de boterbloemen in de weilanden het eerste waar ze heentrekken, maar dat hoefde nu niet door het grote voedselaanbod in het bos. En in het bos zien de jagers ze moeilijk!! .
De Euregionale reebokken hebben voornamelijk gelopen op kalkgrondheuvels met bijbehorende kruiden en struikengroei, waardoor zij een iets rankere bouw hebben dan de soortgenoot die veel in vlakke groene gebieden wordt geschoten. Maar datzelfde ‘bronsgroen eikenhouten’ heuvelland zorgt ook voor een vastere vleesstructuur met een hele fijne marmering en stevige bite.
Vorige week geschoten, deze week van de jas ontdaan en volgende week voldoende afgestorven om een mooi gerecht mee te maken in uw restaurant. Het mooiste gedeelte van dit dier is uiteraard de rug. Maar ook de boutdelen, mooi uit gevliesd en goed bestorven, zijn uitermate geschikt voor rosé bereiding. De nek en schouders leveren een mooi zacht stoofvlees op dat bij bereiding op lage temperatuur een mooie vulling vormt voor een ragout, loempiaatje, bitterballetje of andere presentatie.
Smakelijk.
